Autoblad voor gevorderden
Limozine is een onregelmatig onderhouden blog over auto's en daaraan gerelateerde onderwerpen.

Meld je aan voor de e-mail update
Naam:
 
E-mail:
 
 

door Peter van den Hoogen | 17-06-2010

Gisteren nog, zat ik Back to the Future II te kijken met m'n dochtertje. Ik werd weer eens in verwarring gebracht doordat sommige verhaallijnen niet leken te kloppen. De hoofdpersonen moesten vreemde capriolen uithalen om zichzelf in het verleden te ontwijken, anders zouden ze de loop der dingen beïnvloeden en daarmee hun eigen toekomst in gevaar brengen. Het verhaal is niet makkelijk sluitend te krijgen maar dat geeft niet; iedereen weet immers dat reizen door de tijd onmogelijk is.

Sinds vandaag ben ik daar plotseling niet zo zeker meer van, want, zomaar uit het niets, zijn bij ons twee verdachte personen voor de deur geland. Volgens mij waren het John McVie en Stevie Nicks van Fleetwood Mac en kwamen ze regelrecht uit 1976. John had een opvallende baard en lange haren. Dus niet die nageaapte seventies look die je nu overal ziet, maar het echte authentieke vieze werk met sliertige haren en wilde onverzorgde baard (zeg maar een kruising tussen Catweazle en een grobbebol). Stevie daarentegen, zag er fris en 'happy' uit in haar zomerjurkje. Ze had nog net geen bloemen in d'r haar. De tijdmachine waarmee ze gekomen waren, was nu eens niet een DeLorean uit 1985 maar een lelijke eend uit 1963 met frans kenteken en volgeplakt met anti-kernenergie stickers uit de jaren 70!

Ze hadden die stickers geplakt op een Queue de Paris, een extra kofferbak, die speciaal voor een lelijke eend bedoeld is om meer bagageruimte mee te creëren. Okee, ze zijn tegenwoordig nog wel te koop, van plastic en zo, maar echt niet zulke authentieke, zelf gemaakte exemplaren. Kijk eens naar die stickers en die zelfgetekende letters. Onmiskenbaar uit de jaren 70.

Volgens het franse kenteken kwamen ze uit het département Vienne, dat is zo'n 840 kilometer hier vandaan. Zo'n eend rijdt misschien niet harder dan 80 km per uur. Dan moet je over de Route Nationale en dat schiet natuurlijk allemaal niet op, maar om daar nou 35 jaar over te doen... Gezien hun jonge leeftijd onmogelijk. Kortom, alles wijst in de richting van tijdreizigers.

Ze waren op zoek naar een onbetaalde parkeerplaats en vroegen of ze misschien mijn parkeervergunning konden lenen. Het is natuurlijk even wennen, dat er in 2010 overal parkeermeters staan. Helaas had ik geen vergunning, dus waren ze vrij snel weer vertrokken. Nou ja, snel...het leek alsof ze in slowmotion de straat uitreden. Jammer, want ik had die 2cv uit 1963 nog wat beter willen bekijken.

Misschien komt u ze nog tegen in Amsterdam. Met die grote doos aan de achterkant zullen ze wel opvallen. En geloof maar niets van die anti-kernenergie lobby. Ze rijden met die doos rond om iets te verbergen: de uranium verslindende Flux Capicitor.


Diverse fabrikanten die een Malle Bombee aanboden.

 


 




De 2cv met z'n Queue de Paris, die plotseling bij ons voor de deur stond. De boel hing aan elkaar met touwtjes en tape.


Fleetwood Mac: vernoemd naar drummer Mick Fleetwood en bassist John McVie maar opgericht door Peter Green, die samen met het blues geluid vertrok. Echter, het latere geluid, dat onstond door toevoeging van Buckingham Nicks, zorgde voor de wereldwijde doorbraak.

Fleetwood Mac, midden jaren zeventig. Tweede van links: Stevie Nicks. Midden: John McVie.


Het Queue de Paris kofferbakje ontleent zijn naam aan de constructie die parijse vrouwen uit de 19e eeuw onder hun rokken droegen om de 'big booty' van een afrikaanse venus (met steatopygia) te imiteren (wordt ook Tournure of Bustle genoemd).

De voorloper van de Queue de Paris was een stuk kleiner en wordt Malle Bombee (bolle koffer) genoemd. Het was een bekende verschijning in de jaren vijftig. De oorsprong van dit extra kofferbakje moet waarschijnlijk worden gezocht bij de Citroën Traction Avant, die in 1952 een soortgelijke vorm kreeg om het reservewiel te verbergen. De bekendste Malle Bombee heette Speed; merkwaardig dat men het engelse woord voor snelheid koos voor een onderdeel dat was bedoeld voor de traagste auto van Frankrijk.


De deense Anne Lund met de duitse versie van het Atomkraft? Nej Tak logo dat zij in 1975 samen met Søren Lisby maakte. In 1976 werden er alleen al 30 miljoen buttons in 45 talen van verkocht.