Limozine is een onregelmatig onderhouden blog over aktuele en niet aktuele auto onderwerpen

Limozine is een initiatief van Peter van den Hoogen COUP, Amsterdam

Vanaf deze maand kunnen we weer Gordini's in de showroom verwachten! Het merk maakt na dertig jaar een comeback als sportieve uitvoering van de Renault Twingo RS. Maar het gaat slechts om de wedergeboorte van het uiterlijk, de buitenkant, het lichaam. Denk aan de opvallende franse racekleur met witte sportstrepen, aluminium velgen, dat soort dingen. Helaas is de geest van weleer nog niet teruggekeerd. Motorisch is er namelijk niets veranderd aan de Twingo RS. Je zou bijna kunnen gaan denken dat men bij Renault is vergeten wie Gordini was. Hoe verschillend begon die samenwerking tussen beide namen in 1957 met de komst van opgevoerde Dauphientjes.


Anders dan men in deze foto wil suggereren, maakte de Renault 12 Gordini geen vliegende start

Amédée Gordini, een italiaan die de franse nationaliteit had aangenomen, was toen al beroemd om zijn prestaties op en rond het race circuit. Hij was begonnen als constructeur bij Isotta Fraschini onder Alfieri Maserati en als coureur had hij deelgenomen aan de 24 uur van Lemans.

Bij Simca had hij motoren geprepareerd voor deelname aan belangrjke races en vanaf de jaren 30 onder eigen naam enorm succesvolle sportwagens afgeleverd. Gordini had eigenlijk overal waar hij werkzaam was geweest, buitengewoon sportieve prestaties uit bescheiden motoren weten te halen. Bij het publiek had het hem de bijnaam 'de tovenaar' opgeleverd en bij de franse regering een Légion d'honneur.

Niet zo vreemd dus, dat het samenwerkingsverband tussen Renault en Gordini uit 1956 er op gericht was om een sportief motorisch project te realiseren. De aandacht ging zelfs zozeer uit naar het motorische gedeelte dat men was vergeten om de Dauphine Gordini, het eerste produkt die uit deze samenwerking voortvloeide, een passend uiterlijk mee te geven. Het gevolg was, dat het snelle racemonstertje niet te onderscheiden was van z'n langzamere soortgenoten.


De presentatie van de Renault Dauphine Gordini op de salon van Parijs in oktober 1957 betekende het startsignaal voor een samenwerking die tot de verbeelding sprak. De auto was direct een hit, er werden op de beurs al meer dan 1500 bestellingen genoteerd.

Pas bij de opvolger van de Dauphine dacht men eraan om de blauwe franse racekleur en de witte sportstrepen in te zetten, uiterlijke kenmerken die karakteristiek zouden worden voor de Gordini uitvoeringen. Ze werden voor het eerst in 1964 toegepast op de Renault 8, om zijn sportieve prestaties te onderstrepen. Gordini had Renault's eigen Motorsport afdeling (die aanvankelijk ook nog in de race was om de opdracht voor de ontwikkeling van een sportieve Renault 8 binnen te halen) de loef afgestoken, door een hemisferische cylinderkop te ontwikkelen in combinatie met dubbele carburateurs. Daardoor wist men 95 SAE pk uit het 1100 cc motortje te persen en een top van 172 kilometer per uur te bereiken.


Presentatie van de Renault 8 Gordini op de salon van Parijs, oktober 1964.

Net als bij de Dauphine lag de motor achterin, maar omdat deze nu zwaarder was, ging de achterkant zo lekker naar beneden hangen waardoor het een beetje leek alsof de auto was verlaagd. En dan was er nog die karakteristieke deuk door het midden van de motorkap, die zorgde voor een boze uitdrukking op het voorfrontje.

Renault kwam twee jaar later met een tweede uitvoering van dit model; uiterlijk te herkennen aan de dubbele koplampen en onderhuids nog verder aangepakt. Het motorvermogen was toen gegroeid van 1100 naar 1300 cc.



De combinatie van sportieve looks en opgevoerde blokken zou van de 8 Gordini een verkoophit met cultstatus maken, die het merk voor eeuwig zou verbinden aan de autosport. Verassend, want de carrosserie van de Renault 8 was alles behalve gestroomlijnd. Zelden waren er zulke vierkante koekblikken gebouwd. Maar in die dagen telde dat niet, zelfs Alfa Romeo bouwde vierkant. Wat wel telde waren de talloze deelnames en successen aan rallyes en races.





De 'Gorde', zoals de auto in de volksmond werd genoemd, kon spoedig rekenen op duizenden fans (Gordinistes), verspreid over de hele wereld. Een groot deel daarvan kwam op 18 en 19 juli 1970 samen op het circuit van Castellet in Zuid-Frankrijk om het merk te eren. Tijdens dit evenement, dat bekend staat als G-day, greep Renault de gelegenheid aan om de 12 Gordini te lanceren.

Persfilm over G-Day, een woodstock-achtig festival waar duizenden Gordini fans zich verzamelden

Een succes zou het niet worden. Officieel zou de oliecrisis de oorzaak zijn van het falen van de 12 maar dat was vast niet de enige reden. De Renault 12 lijkt achteraf simpelweg te gewoontjes om als basis te dienen voor een agressief ogend racemonstertje. Het ontbrak de auto aan allerlei karakteristieke zaken. Geen motor achterin, geen achterwielaandrijving, geen agressief voorkantje....


Renault 12 Gordini. In totaal werden er nog geen 5000 exemplaren gebouwd.

Evenals de 12 was ook de 17 Gordini, die in 1974 werd geintroduceerd, minder succesvol dan zijn voorganger. Kortom, er zat een dalende lijn in het merk en uiteindelijk stierf het in 1978, wrang genoeg, een jaar voor de dood van oprichter en naamgever Amédée Gordini. Daarmee leek het hoofdstuk 'Gordini' definitief afgesloten voor Renault. Vanaf dat moment zou Renault voor alle sportieve uitvoeringen uitsluitend het merk 'Alpine' voeren..


Bij de Renault 17 Gordini had men de karateristieke uiterlijke kenmerken achterwege gelaten maar het model is zonder racestrepen ook verleidelijk genoeg.

Toch zou kort daarop toch nog één keer een Renault Gordini het levenslicht zien, maar deze keer werd ie uit nood geboren. Bij Renault was men even vergeten dat de naam Alpine in Engeland en Ierland niet gevoerd kon worden omdat dit als merk al geregistreerd was door de Rootes Group. (voor de Sunbeam Alpine)


De Renault 5 Gordini was eigenlijk een Renault 5 Alpine voor de engelse en ierse markt.

Tenslotte verscheen er in 2004, ter gelegenheid van de veertigste verjaardag van de Renault 8 Gordini, een snelle Clio met witte racestrepen. Het autootje deelde opzettelijk veel uiterlijke kenmerken met de gordini's van weleer, maar had gek genoeg als type aanduiding slechts de toevoeging 'RS' (Renault Sport). Kennelijk was men bij Renault weer iets vergeten...


De Renault Clio RS 182 uit 2004, uitgevoerd in Gordini kledij ter gelegenheid van de veertigste verjaardag van de 'Gorde'.

Renault Twingo RS Gordini: 'schaap' in wolfskleren

Gordini als coureur (winnaar Bol d'or 1934, in een door hemzelf gemodificeerde Simca)


'De tovenaar' in actie


Deelname aan races met een eigen raceteam (equipe gordini) . Zoon Aldo was er werkzaam als coureur en monteur.


Vanaf 1950 nam Gordini deel aan de Formule 1. Hier zien we hem tussen zijn coureurs Maurice Trintignant (links) en Andre Simon (rechts)


Mysteries rond de dood van Jean Pierre Wimille. Hij reed zowel voor Alfa Romeo als Gordini. Bovendien had hij vergevorderde plannen om zelf auto's te gaan produceren. Wimille kwam om het leven tijdens een oefenwedstrijd toen zijn Gordini door onbekende oorzaak van de weg schoot. Vlak voor hij stierf vroeg hij aan het ambulance personeel wat er gebeurd was.


De legendarische Juan-Manuel Fangio in een Gordini T15S tijdens Le Mans in 1950


De Gordini 24S nam deel aan Le Mans in 1953, 1954 en 1955 maar kreeg vooral bekendheid door de franse schrijfster Françoise Sagan (Bonjour Tristesse) die de auto in bezit had.


Gordini, poserend als de Lino Ventura van de autosport, naast het model dat zijn naam onsterfelijk zou maken: de Renault 8


Vierkant de snelste. Tijdens de Tour de Corse van 1964 werden 6 renault Gordini's ingezet. Van de 79 deelnemers, waaronder ferrari's, mini coopers en alpines kwamen er door de slechte weersomstandigheden slechts 8 over de finish. De Renault 8 Gordini pakte de eerste, derde, vierde en vijfde plaats!


Jean Vinatier, winnaar van de Tour de Corse 1964 naast mister Gordini himself. Bekijk hier de documentaire over de Gordini jaren van Jean Vinatier (bevat unieke oude beelden)


Een overbekend beeld uit de jaren zestig: R8 Gordini's domineerden de aanblik van rallyes en races


In 1965 richtte Renault de Coupe Gordini op, een klasse waarin een ieder die autocoureur wilde worden voor een betaalbare prijs kon racen. Het bleek een succesvolle springplank naar het serieuze werk.

Coureurs die hun carrière begonnen in de Coupe Gordini waren Jean-Luc Thérier (links) en Michel Leclère (rechts)



Frankrijk op z'n best: Lino Ventura en Gordini (Beiden van italiaanse afkomst!).


Het grootste deel van de overgebleven gordini's uit de periode van voor 1957 zijn onderdeel van de beroemde Schlumpf collectie, te bezichtigen in het Museum Cité de l'automobile in Mulhouse.